Blóðörn

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search

Að rista blóðörn var aftökuaðferð sem er þekkt úr íslenskum fornritum. Í Þætti af Ragnars sonum er því lýst hvernig synir Ragnars loðbrókar hefndu hans með því að drepa Ella konung.

Létu þeir nú rista örn á baki Ellu og skera síðan rifin öll frá hryggnum með sverði, svo að þar voru lungun út dregin.

Svipaða lýsingu er að finna í Orkneyinga sögu þar sem Torf-Einar lætur drepa Hálfdan hálegg, son Haralds hárfagra. Þar virðist drápið vera blóðfórn.

Þar fundu þeir Hálfdan hálegg, og lét Einar rista örn á baki honum með sverði, og skera rifin öll frá hryggnum og draga þar út lungun, og gaf hann Óðni til sigurs sér.