Óáþreifanlegur menningararfur
Óáþreifanlegur menningararfur er hugtak sem UNESCO notar yfir hefðir, siði, listræna tjáningu, hefðbundna þekkingu og færni, sem eru hluti af menningararfi tiltekins hóps og ganga frá kynslóð til kynslóðar. Rætur hugtaksins liggja í lögum í Japan og Suður-Kóreu um varðveislu hefðbundinnar þekkingar og handverks,[1] en áður höfðu bæði UNESCO og Alþjóðahugverkastofnunin lengi rætt um varðveislu alþýðumenningar.[2] Óáþreifanlegur menningararfur er skilgreindur í sérstökum alþjóðasáttmála sem var samþykktur af aðildarríkjum UNESCO árið 2003.[3] Samningurinn kveður á um gerð yfirlitsskrár yfir óáþreifanlegan menningararf mannkyns þar sem ríki geta tilnefnt tiltekna siði, venjur og handverk, á sama hátt og gert er við áþreifanlegar minjar á Heimsminjaskrá UNESCO.[4]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Kurin, Richard (1 maí 2004). „Safeguarding Intangible Cultural Heritage in the 2003 UNESCO Convention: a critical appraisal“. Museum International. 56 (1–2): 66–77. doi:10.1111/j.1350-0775.2004.00459.x. S2CID 142579517.
- ↑ Hafstein, V. T. (2024). Making intangible heritage: El Condor Pasa and other stories from UNESCO. Indiana University Press.
- ↑ Bortolotto, C. (2007). „From Objects to Processes: UNESCO's 'Intangible Cultural Heritage'“. Journal of Museum Ethnography (19): 21–33.
- ↑ Hafstein, V. T. (2008). „Intangible heritage as a list: from masterpieces to representation“. Í Laurajane Smith; Natsuko Akagawa (ritstjórar). Intangible heritage. Routledge. bls. 107–125.