Íslenska stafrófið
| Íslenska stafrófið | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Aa | Áá | Bb | Dd | Ðð | Ee |
| Éé | Ff | Gg | Hh | Ii | Íí |
| Jj | Kk | Ll | Mm | Nn | Oo |
| Óó | Pp | Rr | Ss | Tt | Uu |
| Úú | Vv | Xx | Yy | Ýý | Þþ |
| Ææ | Öö | ||||
Íslenska stafrófið er stafróf sem er notað til að skrifa íslensku. Það hefur 32 bókstafi, eða 26 ef broddstafir eru ekki taldir með. Stafrófið á uppruna sinn í latneska stafrófinu, sem aftur á rætur að rekja til gríska stafrófsins. Í því eru eftirfarandi bókstafir:[1]
| A | Á | B | D | Ð | E | É | F | G | H | I | Í | J | K | L | M | N | O | Ó | P | R | S | T | U | Ú | V | X | Y | Ý | Þ | Æ | Ö |
| a | á | b | d | ð | e | é | f | g | h | i | í | j | k | l | m | n | o | ó | p | r | s | t | u | ú | v | x | y | ý | þ | æ | ö |
Broddar (´) yfir sérhljóðum tákna hvorki áherslu né lengd heldur annað hljóðgildi.[1] Fjórtán bókstafir tákna sérhljóð: a, á, e, é, i, í, o, ó, u, ú, y, ý, æ og ö. Auk þess mynda stafasamböndin au, ei og ey tvíhljóð. Átján bókstafir tákna samhljóð: b, d, ð, f, g, h, j, k, l, m, n, p, r, s, t, v, x og þ. Tveir sérstafir í stafrófinu eru þorn og eð, og hefur stafurinn Þ verið í stöðugri notkun í íslensku frá upphafi.[1]
Stafurinn Z var áður hluti af íslenska stafrófinu en var síðar felldur brott úr almennri stafsetningu til að einfalda hana. Eftir það var þó áfram heimilt að nota z í mannanöfnum þar sem hefð var fyrir notkun stafsins.[2]
Samkvæmt ritreglum teljast C, Q, W og Z ekki til íslenska stafrófsins. Þeir koma þó fyrir í erlendum orðum, nöfnum og ættarnöfnum, og í eldri framsetningu voru þeir stundum taldir til viðbótarstafa.[3][4]
Íslenskar stafrófsvísur
[breyta | breyta frumkóða]Stafrófsvísa eftir Þórarin Eldjárn hefur fest sig í sessi:[3]
| A, Á, B, D, Ð, E, É, F, G, H, I, Í, J, K. |
||
Hér er eldri útgáfa stafrófsvísu. Hún birtist fyrst í stafrófskveri séra Gunnars Pálssonar í Hjarðarholti, „Lítið ungt stöfunarbarn“, sem var prentað í Hrappsey árið 1782, og er talin vera eftir hann. Á síðari árum hafa bókstafirnir j og v þó yfirleitt verið bættir inn í vísuna; þeir stafir eru hér skáletraðir:[5]
| a, b, c, d, e, f, g eftir kemur h, i, j, k |
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- 1 2 3 „Íslenska, í senn forn og ný“ (PDF). Sótt 27. mars 2026.
- ↑ „Hvers vegna var bókstafurinn z svona mikið notaður á Íslandi en því svo hætt?“. Sótt 27. mars 2026.
- 1 2 „Hvenær féllu c, q, z og w úr íslenska stafrófinu og hvers vegna?“. Sótt 27. mars 2026.
- ↑ „8 Stafróf og stafrófsröð“. Sótt 27. mars 2026.
- ↑ „Íslensk stafrófsvísa“. Sótt 27. mars 2026.