Fara í innihald

Íslenska stafrófið

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Íslenska stafrófið
AaÁáBbDdÐðEe
ÉéFfGgHhIiÍí
JjKkLlMmNnOo
ÓóPpRrSsTtUu
ÚúVvXxYyÝýÞþ
ÆæÖö

Íslenska stafrófið er stafróf sem er notað til að skrifa íslensku. Það hefur 32 bókstafi, eða 26 ef broddstafir eru ekki taldir með. Stafrófið á uppruna sinn í latneska stafrófinu, sem aftur á rætur að rekja til gríska stafrófsins. Í því eru eftirfarandi bókstafir:[1]

AÁBDÐEÉFGHIÍJKLMNOÓPRSTUÚVXYÝÞÆÖ
aábdðeéfghiíjklmnoóprstuúvxyýþæö

Broddar (´) yfir sérhljóðum tákna hvorki áherslu né lengd heldur annað hljóðgildi.[1] Fjórtán bókstafir tákna sérhljóð: a, á, e, é, i, í, o, ó, u, ú, y, ý, æ og ö. Auk þess mynda stafasamböndin au, ei og ey tvíhljóð. Átján bókstafir tákna samhljóð: b, d, ð, f, g, h, j, k, l, m, n, p, r, s, t, v, x og þ. Tveir sérstafir í stafrófinu eru þorn og , og hefur stafurinn Þ verið í stöðugri notkun í íslensku frá upphafi.[1]

Stafurinn Z var áður hluti af íslenska stafrófinu en var síðar felldur brott úr almennri stafsetningu til að einfalda hana. Eftir það var þó áfram heimilt að nota z í mannanöfnum þar sem hefð var fyrir notkun stafsins.[2]

Samkvæmt ritreglum teljast C, Q, W og Z ekki til íslenska stafrófsins. Þeir koma þó fyrir í erlendum orðum, nöfnum og ættarnöfnum, og í eldri framsetningu voru þeir stundum taldir til viðbótarstafa.[3][4]

Íslenskar stafrófsvísur

[breyta | breyta frumkóða]

Stafrófsvísa eftir Þórarin Eldjárn hefur fest sig í sessi:[3]

A, Á, B, D, Ð, E, É,

F, G, H, I, Í, J, K.
L, M, N, O, Ó og P,
eiga þar að standa hjá.

R, S, T, U, Ú, V næst,
X, Y, Ý, svo Þ, Æ, Ö.
Íslenskt stafróf er hér læst
í erindi þessi skrítin tvö.

 

Hér er eldri útgáfa stafrófsvísu. Hún birtist fyrst í stafrófskveri séra Gunnars Pálssonar í Hjarðarholti, „Lítið ungt stöfunarbarn“, sem var prentað í Hrappsey árið 1782, og er talin vera eftir hann. Á síðari árum hafa bókstafirnir j og v þó yfirleitt verið bættir inn í vísuna; þeir stafir eru hér skáletraðir:[5]

a, b, c, d, e, f, g

eftir kemur h, i, j, k
l, m, n, o, einnig p,
ætla eg q þar standi hjá.

r, s, t, u, v eru þar næst
x, y, ý, z, þ, æ, ö
allt Stafrófið er svo læst
í erendi þessi lítil tvö.

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. 1 2 3 „Íslenska, í senn forn og ný“ (PDF). Sótt 27. mars 2026.
  2. „Hvers vegna var bókstafurinn z svona mikið notaður á Íslandi en því svo hætt?“. Sótt 27. mars 2026.
  3. 1 2 „Hvenær féllu c, q, z og w úr íslenska stafrófinu og hvers vegna?“. Sótt 27. mars 2026.
  4. „8 Stafróf og stafrófsröð“. Sótt 27. mars 2026.
  5. „Íslensk stafrófsvísa“. Sótt 27. mars 2026.