Íslensk menning

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Getur líka átt við Íslenska menningu, bók Sigurðar Nordals.

Íslensk menning er menning Íslendinga. Hún er þekkt fyrir bókmenntasögu sína, sem er byggð á höfundum frá 12. og 14. öldum.

Bókmenntir[breyta | breyta frumkóða]

Elstu íslensku bókmenntirnar eru skrifaðar í kringum 1100, þó þær eigi sér mun eldri rætur í munnlegri geymd. Það sem fyrst var skrifað voru lög, áttvísi (ættfræði) og þýðingar helgar (kristinfræði), auk Fyrstu málfræðiritgerðarinnar og Íslendingabókar Ara fróða. Sögur af konungum fylgdu svo í kjölfarið og þá Íslendingasögur, riddarasögur og fornaldarsögur.

Leiklist[breyta | breyta frumkóða]

Kvikmyndir[breyta | breyta frumkóða]

Árlega eru veitt verðlaun fyrir afrek liðins árs í kvikmyndagerð á Íslandi. Verðlaunin, sem hafa Óskarsverðlaunin bandarísku sem fyrirmynd, eru kölluð Edduverðlaunin.

Tónlist[breyta | breyta frumkóða]

Myndlist[breyta | breyta frumkóða]

Myndlist á Íslandi er ung á alþjóðamælikvarða. Áður voru það aðallega málverk sem voru gerð, en um 1965 varð til hópur sem kallaði sig SÚM og þeir komu með nýjar stefnur í íslenska myndlist í fyrsta sinn. Innsetningar, gjörningar og fleira í þeim dúr kom í fyrsta sinn til landsins og var listamaðurinn Dieter Roth helsta driffjörðin í SÚM. Í dag er íslensk myndlist komin á heimsmælikvarða og verk eftir íslenska nútíma myndlistarmenn er eftirsótt [heimild vantar].

Hannyrðir og klæðagerð[breyta | breyta frumkóða]

Annað[breyta | breyta frumkóða]

Þekktustu Íslendingarnir eru líklega poppsöngkonan Björk Guðmundsdóttir og Halldór Laxness, Nóbelsverðlaunahafi í bókmenntum árið 1955.