Tilvísunarfornafn

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Tilvísunarfornafn (skammstafað sem tfn.) er fornafn sem er að margra dómi ekki til í íslensku. Orðin sem og er eru þá talin tilvísunartengingar enda eru þau óbeygjanleg (standa í sama kyni og tölu og fallorðið sem þau vísa til) og standa fremst í aukasetningum eins og aðrar tengingar.

Fornafnið er er lítið notað í talmáli. Bæði sem og er teljast oft aðrir orðflokkar:

• Sögn:

  Ég sem ræðu.

  Dagur er liðinn.

• Samtenging:

  Þetta fór sem ætlað var.

  Er birta tók var lagt af stað.

[breyta] Heimildir

• Bjarni Ólafsson. Íslenskur málfræðilykill. Mál og menning, 1995. ISBN 9979-3-0874-5
• Björn Guðfinnson. Íslensk málfræði. Námsgagnastofnun, án árs.