Stofn (málfræði)
- Fyrir aðrar merkingar orðsins má sjá aðgreiningarsíðuna.
Stofn kallast sá hluti orðs sem ekki breytist í beygingu.
Efnisyfirlit |
Stofn nafnorða [breyta]
Stofn nafnorða má finna með því að sjá hvaða hluti orðsins er eins í öllum föllum. (Stofn sterka nafnorða finnst í þolfalli eintölu) Stofn veikra nafnorða finns með því að taka sérhljóðann frá nf et
- stofn orðsins ‚hestur‘ er ‚hest‘
- stofn orðsins ‚kona‘ er ‚kon‘
- stofn orðsins ‚tunna er ,tunn‘
Hjá sumum nafnorðum er -r stofnlægt í endingu orðs (t.d. veður > veðri).
Stofn lýsingarorða [breyta]
Stofn lýsingarorða má finna með því að setja orðið í kvenkyn nefnifall eintölu.[1]
- (hann er) stór → (hún er) stór
- (hann er) dapur → (hún er) döpur
- (hann er) ungur → (hún er) ung
Stofn sagnorða [breyta]
Það er einfaldast að finna stofn sagnorða með því að skoða orðið í stýfðum boðhætti- þ.e.a.s. boðháttur án persónuendinga (til dæmis gef fyrir gefa, sel fyrir selja og send fyrir senda). Hann er oftast eins og nafnháttur að frádregnu -a eða -ja.
Í veikum sögnum, sem beygjast eftir fjórða flokki (eins og baka, kalla, skrifa), er stafurinn a hluti af stofninum. Stofninn af veiku sögninni baka er baka, stofn sagnarinnar kalla er kalla og stofn sagnarinnar skrifa er skrifa. Stafurinn a helst í boðhætti, til dæmis baka þú, kalla þú.
Dæmi [breyta]
- Stofn sagnorðsins „kaupa“ er kaup
- Stofn sagnorðsins „fara“ er far
- Stofn sagnorðsins „taka“ er tak
- Stofn sagnorðsins „telja“ er tel
- Stofn sagnorðsins „elska“ er elska
- Stofn sagnorðsins „velja“ er velja
- Stofn sagnorðsins „baka“ er baka
- Stofn sagnorðsins „kalla“ er kalla
- Stofn sagnorðsins „skrifa“ er skrifa
- Stofn sagnorðsins „hrópa“ er hrópa