Matarsjúkdómur
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Matarsjúkdómur er sjúkdómur sem stafar af neyslu matar. Algengt er að kalla matarsjúkdóma matareitrun, þótt flestir þessara sjúkdóma stafi raunar ekki af eitri heldur sýklum, veirum, prótínsýklum og sníklum sem finnast í menguðum mat.
Venjulega er orsök matarsjúkdóma óviðeigandi meðhöndlun, geymsla eða matreiðsla matvæla. Hreinlæti, allt frá öflun að neyslu matvæla, dregur úr hættunni á matarsjúkdómum. Reynt er að tryggja mataröryggi með markvissu eftirliti með matvælum. Örverur eins og Staphylococcus aureus sem koma af húð eða úr nefi manna og eru yfirleitt skaðlausar geta orðið banvænar ef þær ná að menga matvæli.
Matarsjúkdómar geta líka stafað af skordýraeitri og náttúrulegum eiturefnum eins og finnst í eitursveppum og sumum tegundum fiska og lindýra.

