Leikjafræði
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Leikjafræði er þverfagleg grein tengd stærðfræði og hagfræði sem notast við líkön til þess að spá fyrir um mögulega þróun innan lokaðs kerfis þar sem skilgreindir eru þáttakendur og tengdar breytur.
Leikjafræði var fyrst rannsökuð af John von Neumann og Oskar Morgenstern árið 1944.
Eitt þekktasta dæmi leikjafræðinnar nefnist siðklemma fangans (e. prisoner's dilemma).Hann lýsir þeim valmöguleikum og hugsanlegum útkomum þess þegar tveir einstaklingar, A og B, eru ákærðir fyrir glæp. Þeir eru aðskildir við yfirheyrslur og þurfa að ákveða framburð sinn. Ef báðir þegja fá þeir báðir mildan dóm. Ef annar bendir á hinn og hinn þegir er þeim fyrrnefnda sleppt en sá síðarnefndi fær þungan dóm. Ef þeir benda báðir hvor á annan fá þeir báðir dóma.
| Fangi A þegir | Fangi A klagar | |
| Fangi B þegir | Báðir fá mildan dóm | Fangi A sleppur laus Fangi B fær þungan dóm |
| Fangi B klagar | Fangi B sleppur laus Fangi A fær þungan dóm |
Báðir fá dóm |
[breyta] Tenglar
