Konungsríkið Stóra-Bretland
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Konungsríkið Stóra-Bretland (enska: Kingdom of Great Britain) var ríki í norðvestur Evrópu sem var til frá 1707 til 1801. Það kom til þegar konungsríkið Skotland og konungsríkið England sameinuðust með Sambandslögunum 1707 sem mynduðu eitt konungsríki sem innihélt heila eyju af Stóra-Bretlandi. Stakt þing og ríkisstjórn staðsett í Westminster stjórnuðu nýja konungsríkið. Konungsríkin tvö höfðu saman einvaldan: Jakob 6., sem varð konungur Englands þegar Elísabet 1. dó árið 1603.
Hið sameinaða konungsríki Stóra-Bretlands og Írlands tók við af konungsríkinu Stóra-Bretlandi árið 1801 þegar konungsríkið Írland sameinaðist við það með Sambandslögunum 1800.