Heilaga rómverska ríkið
Heilaga rómverska ríkið (þýska: Heiliges Römisches Reich, ítalska: Sacro Romano Impero, latína: Sacrum Romanum Imperium) er formlegt heiti á þýska keisaraveldinu. Ríkið var stjórnarsamband hertogadæma og furstadæma á landsvæði núverandi Þýskalands og að nokkru utan þess svæðis (s.s. Austurríki, Sviss, Norður-Ítalía). Heilaga rómverska ríkið myndaðist við Verdun-samninginn 843 og var lagt niður 1806 á tímum Napoleonstríðanna, er Austurríki myndaðist sem eigið keisaraveldi og Þýska bandalagið (Rínarsambandið) var stofnað.
Efnisyfirlit |
Merking heitisins [breyta]
Þegar Karlamagnús var krýndur keisari frankaríkisins mikla, þá var ekki verið að skapa nýtt ríki, heldur að endurnýja Rómaveldi. Ástæðan fyrir því er sú að í bók Daníels í Biblíunni kemur fram að það ættu að koma fram fjögur stórveldi fyrir endalok heimsins. Rómaveldi var fjórða stórveldið og því fannst Karlamagnúsi mikilvægt að Rómaveldi héldi áfram að vera til. Við keisarakrýningu hans árið 800 var ríkið því endurnýjað, þrátt fyrir það að Austrómverska ríkið (Býsans) væri enn við lýði. Ríki Karlamagnúsar kallaðist frankaríkið. Þegar því var skipt 843, varð vesturhlutinn að Frakklandi (konungsríki), en austurhlutinn kallaðist rómverska ríkið (keisararíki). Orðið heilagur var ekki notað fyrr en löngu seinna, á konungslausa tímanum (Interregnum) á miðri 13. öld.
Verdun samningurinn [breyta]
Ríki Karlamagnúsar náði yfir stærsta hluta Vestur-Evrópu í upphafi 9. aldar. Þegar Karlamagnús lést árið 814 erfði sonur hans, Lúðvík hinn frómi, allt ríkið. En Lúðvík þótti ekki sterkur stjórnandi og því viku synir hans honum frá. Þeir hittust svo í borginni Verdun árið 843 og skiptu ríkinu í þrennt á eftirfarandi hátt:
- Karl sköllótti fékk vesturhlutann, nokkurn veginn nútíma Frakkland (blátt)
- Lóþar fékk miðhlutann (grænt)
- Lúðvík hinn þýski fékk austurhlutann, nokkurn veginn nútíma Þýskaland (appelsínugult)
- Gula svæðið tilheyrði ríkinu ekki beint, en var háð svæði
- Dökkgræna svæðið er kirkjuríkið
Skipting þessi markaði upphaf hins heilaga rómverska ríkis (þýska ríkinu). Árið 855 var milliríkinu skipt upp. Norður-Ítalía varð þá hluti af þýska ríkinu og varð keisari þýska ríkisins samtímis konungur Langbarðalands. Fyrirkomulag þetta hélst allt til 16. aldar. Niðurlönd lentu um síðir einnig í þýska ríkinu.
Konungskjör [breyta]
Þýska ríkið var ekki erfðaríki, eins og reyndin var í öðrum ríkjum í Evrópu. Enda samanstóð þýska ríkið af aragrúa furstadæmum, greifadæmum og nokkrum konungsríkjum. Konungur ríkisins var valin af kjörnefnd, en í henni sátu kjörfurstarnir, sem jafnframt voru furstar í sínum eigin héruðum. Furstarnir voru upphaflega 7, seinna urðu þeir 9. Þetta voru:
- Erkibiskupinn í Mainz
- Erkibiskupinn í Köln
- Erkibiskupinn í Trier
- Rínargreifinn í Pfalz
- Hertoginn í Saxlandi
- Markgreifinn í Brandenborg
- Konungur Bæheims
Á 17. öld bættust tveir furstar við:
- Hertoginn í Bæjaralandi (síðan 1623)
- Hertoginn af Brúnsvík-Lüneburg (síðan 1692)
1803 voru erkibiskupsdæmin lögð niður og misstu biskuparnir þá kjörgengið. Í stað þeirra var fjórum nýjum furstum bætt við, en aðeins þremur árum síðar var heilaga rómverska ríkið lagt niður. Þar með var embætti kjörfurstanna orðið gagnslaust. Kjörfurstarnir völdu ávallt konung, ekki keisara. Konungarnir urðu að eiga náin samskipti við páfa hverju sinni og réðist þá hvort páfi samþykkti að krýna þá til keisara. Í mörgum tilfellum var það ekki gert.
Söguágrip [breyta]
Sjá Þýskaland.
Konungar og keisarar ríkisins [breyta]
Listi þessi nær yfir konunga og keisara hins heilaga rómverska ríkis frá 843 – 1806, er ríkið var lagt niður. Í nokkrum tilfellum var konungslaus tíð, er drottning réði ríkjum sem eiginkona látins konungs eða móðir ómyndugs konungs. Tímabilið 1254-1273 var með öllu konungslaust og kallast Interregnum á þýsku. Á þessum tíma voru þrír erlendir þjóðhöfðingjar taldir sem konungar ríkisins, en þeir koma nær ekkert við sögu í ríkinu sjálfu og stigu varla fæti inn fyrir landamærin. Þjóðhöfðingjar þessir voru enda með öllu áhrifalausir og eru ekki taldir með í þýskum upptalningum yfir konunga ríkisins. Í allmörgum tilfellum eru til gagnkonungar, þ.e. að tveir konungar ríktu samtímis í ríkinu. Það er tilkomið af því að aðalkonungurinn var óvinsæll, þannig að nýr konungur var valinn sem gagnkonungur. Ekki er allir gagnkonungar með í listanum. Listi konunganna hefst með Verdun-samningunum, en konungarnir mörkuðu heiti sín við Karlamagnús. Samkvæmt þýskum upptalningum er Karlamagnús Karl I. Sonur hans, Lúðvík hinn guðhræddi er þá Lúðvík I. Synir hans þrír eru Karl hinn sköllótti (Karl II.), Lúðvík hinn þýski (Lúðvík II) og Lóþar. Því er fyrsti konungur þýska ríkisins Lúðvík II (Lúðvík hinn þýski), ekki Lúðvík I. Sama gildir fyrir heitið Karl. Fyrsti konungur þýska ríkisins með þessu heiti er sem sé Karl III.
| Konungur | Konungur | Krýning | Keisari | Valdaætt | Ath. |
|---|---|---|---|---|---|
| Lúðvík II hinn þýski | 840-876 | Fór ekki fram | Nei | Karlungi | Sonur Lúðvíks hins fróma |
| Karlmann | 876-880 | Nei | Karlungi | Sonur Lúðvíks II | |
| Lúðvík III hinn yngri | 876-882 | Nei | Karlungi | Sonur Lúðvíks II | |
| Karl III hinn feiti | 876-888 | 881 í Róm | Karlungi | Sonur Lúðvíks II | |
| Arnúlfur | 887-899 | 896 í Róm | Karlungi | Sonur Karlmanns | |
| Lúðvík IV barn | 900-911 | Nei | Karlungi | Sonur Arnulfs | |
| Konráður I | 911-918 | Forchheim | Nei | Konradinger | |
| Hinrik I | 919-936 | Fritzlar | Nei | Liudolfinger | Frá Saxlandi |
| Ottó I hinn mikli | 936-973 | Aachen | 962 í Róm | Liudolfinger | Sonur Hinriks I |
| Ottó II | 961-983 | Aachen | 973 í Róm | Liudolfinger | Sonur Ottos I |
| Ottó III | 983-1002 | Aachen | 996 í Róm | Liudolfinger | Sonur Ottos II |
| Hinrik II | 1002-1024 | Mainz | 1014 í Róm | Liudolfinger | Barnabarn Hinriks I |
| Konráður II | 1024 | Mainz | 1027 í Róm | Salier | |
| Hinrik III | 1028-1056 | Aachen | 1046 í Róm | Salier | Sonur Konráðs II |
| Hinrik IV | 1053-1106 | Aachen | 1084 í Róm | Salier | Sonur Hinriks III |
| Hinrik V | 1099-1125 | Aachen | 1111 í Róm | Salier | Sonur Hinriks IV |
| Lóþar III | 1125-1137 | Aachen | 1133 í Róm | Supplinborg | |
| Konráður III | 1127-1152 | Aachen | Nei | Staufen | |
| Friðrik Barbarossa | 1152-1190 | Aachen | 1155 í Róm | Staufen | Bróðursonur Konráðs III |
| Hinrik VI | 1169-1197 | Aachen | 1191 í Róm | Staufen | Sonur Friðriks Barbarossa |
| Filippus | 1198-1208 | Mainz og Aachen | Nei | Staufen | Sonur Friðriks Barbarossa |
| Ottó IV | 1198-1218 | Aachen | 1209 í Róm | Welfen | Sonur Hinriks ljóns |
| Friðrik II | 1218-1250 | Mainz | 1220 í Róm | Staufen | Sonur Hinriks VI |
| Konráður IV | 1250-1254 | Fór ekki fram | Nei | Staufen | Sonur Friðriks II |
Interregnum
| Rúdolf I | 1273-1291 | Aachen | Nei | Habsborg | |
| Adolf | 1292-1298 | Aachen | Nei | Nassau | Settur af af kjörfurstunum |
| Albrecht I | 1298-1308 | Aachen | Nei | Habsborg | |
| Hinrik VII | 1308-1313 | Aachen | 1312 í Róm | Lúxemborg | |
| Lúðvík IV hinn bæríski | 1314-1347 | Aachen | 1328 í Róm | Wittelsbach | |
| Karl IV | 1347-1378 | Aachen | 1355 í Róm | Lúxemborg | |
| Wenzel | 1378-1400 | Aachen | Nei | Lúxemborg | Settur af af kjörfurstunum |
| Ruprecht frá Pfalz | 1400-1410 | Köln | Nei | Wittelsbach | |
| Jobst frá Mæri | 1410-1411 | Nei | Lúxemborg | ||
| Sigmundur | 1411-1437 | Achen | 1433 í Róm | Lúxemborg | Sonur Karls IV |
| Albrecht II | 1438-1439 | Fór ekki fram | Nei | Habsborg | |
| Friðrik III | 1440-1493 | Aachen | 1452 í Róm | Habsborg | |
| Maximilian I | 1493-1519 | Aachen | 1508 í Trient | Habsborg | Sonur Friðriks III |
| Karl V | 1519-1556 | Aachen | 1530 í Bologna | Habsborg | Sagði af sér sökum aldurs |
| Ferdinand I | 1531-1564 | Aachen | 1556 í Frankfurt | Habsborg | Sonur Karls V |
| Maximilian II | 1564-1576 | Frankfurt | 1564 í Frankfurt | Habsborg | Sonur Ferdinands I |
| Rúdolf II | 1575-1612 | Regensburg | 1575 | Habsborg | Sonur Maximilians II |
| Matthías | 1612-1619 | Frankfurt | 1612 í Frankfurt | Habsborg | Sonur Ferdinands I |
| Ferdinand II | 1619-1637 | Frankfurt | 1619 í Frankfurt | Habsborg | |
| Ferdinand III | 1637-1657 | Regensburg | 1637 | Habsborg | Sonur Ferdinands II |
| Leópold I | 1658-1705 | Frankfurt | 1658 | Habsborg | Sonur Ferdinands III |
| Jósef I | 1705-1711 | Ágsborg | 1705 | Habsborg | Sonur Leópolds I |
| Karl VI | 1711-1740 | Frankfurt | 1711 | Habsborg | Sonur Leópolds I |
| Karl VII | 1742-1745 | Frankfurt | 1742 | Wittelsbach | |
| Frans I | 1745-1765 | Frankfurt | 1745 | Habsborg | |
| Jósef II | 1764-1790 | Frankfurt | 1765 | Habsborg | Sonur Frans I |
| Leópold II | 1790-1792 | Frankfurt | 1790 | Habsborg | Sonur Frans I |
| Frans II | 1792-1806 | Frankfurt | 1792 | Habsborg | Var síðan fyrsti keisari Austurríkis |