Hermannaveiki

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Legionella-klasi undir útfjólubláu ljósi

Hermannaveiki er lungnabólgulíkur smitsjúkdómur sem orsakast af gerlinum Legionella pneumophila.

Saga[breyta]

Veikinni var fyrst lýst í Philadelphiu í júlí 1976 vegna smita á ársfundi American Legion sem eru samtök fyrrverandi hermanna, en þaðan kemur nafnið. Orsök útbreiðslunnar var bakteríusmit í loftræstikerfi hótelsins þar sem ársfundurinn var haldinn. Alls smituðust um 221 og létust 34; bæði vegfarendur í nágrenni hótelsins sem og fundargestir. Útbreiðsla veikinnar hófst þó á 6. áratugnum þegar kælikerfi urðu algeng.

Einkenni[breyta]

Hermannaveiki smitast ekki milli manna heldur kemur úr umhverfinu. Bakteríurnar þrífast best í vatni á bilinu 35 til 40°C eða vatnsgufu á álíka bili. Helstu einkenni sjúklinga er hiti, hósti (ýmist þurr eða með slími), vöðvaverkir, höfuðverkur, niðurgangur og lystarleysi. Blóðpróf gefa til kynna lækkaða nýrnastarfsemi. Meðgöngutími, frá smiti til einkenna, er gjarnan 2 til 10 dagar en getur einnig verið styttri. Til að útiloka hermannaveiki frá lungnabólgu eru tekin strokpróf og sett í ræktun.

Meðhöndlun[breyta]

Hermannaveiki er meðhöndluð með fúkkalyfjum. Á fyrstu árunum eftir að veikin breiddist fyrst út létust margir en nú hefur hlutfallið fallið niður fyrir 5% smitaðra ef meðhöndlun er hafin fljótlega frá smiti.

Tengill[breyta]

  Þessi heilsugrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.