Hólmgarður

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Soffíukirkjan í Novgorod er best varðveitta kirkjan frá 11. öld og fyrsta sem sýnir upprunalegu einkenni rússneskrar byggingarlistar

Hólmgarður eða Velikij Novgorod er hinn forni höfuðstaður Garðaríkis. Borgin liggur á leiðinni milli Moskvu og St. Pétursborgar og er er 180 km suðaustur af St. Pétursborg við ána Volkhov sem rennur úr vatninu Ilmen. Í borginni búa nú 240 þúsund manns og er hún stjórnarsetur fyrir Novgorod oblastj. Loftslag er þurrt og er meðalhiti um sumarið +25°C og á veturna -10°C. Fornminjar í Novgorod voru árið 1992 settar á Heimsminjaskrá UNESCO.

Novgorod er elsti slavneski bærinn sem skrásettur er í Rússlandi. Bærinn er fyrst nefndur árið 859 og var þá mikilvæg miðstöð á viðskiptaferðum Væringja milli Eystrasaltslanda og Miklagarðs. Í norrænni goðafræði er bærinn talinn miklu eldri. Seinna kemur Hólmgarður aðeins fyrir sem höfn inni í bænum Rjurikovo Gorodisjtj sem var nefndur eftir hinum norræna Rúrik (Hrærek) sem uppi var 830 - 879 en honum var boðið til bæjarins til að koma þar á friði. Hann settist að í bænum og gerði hann að höfuðstað sínum. Fornminjafundir benda til þess að Gorodisjtj sem var bústaður höfðingjans geti verið frá miðri 9. öld en bærinn sjálfur hafi byggst um 900. Um miðja 10. öld er Novgorod orðinn þróaður miðaldabær og stjórnarsetur. Rúrik konungdæmið hélt velli í Rússlandi í meira en 750 ár.