Eiríks saga rauða

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Eiríks saga rauða er Íslendingasaga sem fjallar um landnám og landkönnun norrænna manna í Norður-Ameríku.

Siglingaleiðir til Grænlands, Hellulands (Baffinseyju), Marklands (Labrador) og Vínlands (Nýfundnalands), sem farnar voru af þeim landkönnuðum sem sagt er frá í Íslendingasögum, aðallega Eiríks sögu rauða og Grænlendingasögu.

Eiríkssaga segir frá því hvernig Eiríkur var flæmdur frá Íslandi, landnámi hans á Grænlandi, og hvernig sonur hans Leifur heppni fann Vínland þegar skip hans rak af leið. Líklegast er talið að Leifur heppni hafi komið þar sem nú er Nýfundnaland og þannig verið fyrstur Evrópumanna til að kanna Ameríku, fimm öldum fyrir ferðir Kristófers Kólumbusar.

Eiríkssaga er varðveitt í tveimur handritum, Hauksbók frá 14. öld og Skálholtsbók frá 15. öld. Talið er að Skálholtsbók sé líkari frumgerð sögunnar, sem er talin hafa verið rituð á 13. öld.

Sjá einnig Grænlendingasaga

[breyta] Tenglar

• Eiríks saga rauða á norrænu frá heimskringla.no
• Texti Eiríkssögu á íslensku, norsku og ensku
• Stafréttur texti Eiríkssögu samkvæmt Hauksbók
• Eiríkssaga með nútíma stafsetningu
• Af Vísindavefnum: A treatment of the nationality of Leifr Eiríksson
• Um „einfætinga“ í Eiríks sögu og fleiri heimildum (á ensku)
• The Norse Discovery of America