Eintrjáningur

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Indíánar að höggva og svíða til eintrjáning. Koparstunga frá því um 1590.

Eintrjáningur (eða eikja) er frumstæður árabátur sem er hogginn til með því að hola út gegnheilan trjástofn. Eintrjáningur er elsta bátagerð sem fundist hefur, þeir elstu frá steinöld, hafa fundist við fornleifauppgröft í Þýskalandi. Orðið Eikja er oftast haft um eintrjáninging sem er búinn til úr innanholaðri eik.

Eintrjáningar voru notaðir af indíánum í Norður- og Suður-Ameríku. Til að hola út trjástofninn var notast við eld, auk hinna ýmsu amboða. Til að auka stöðugleika eintrjáningsins fyrir lengri siglingar er sett á hann flotholt, einn eða fleiri minni drumbar festir með löngum trésköftum þannig að þeir liggja samsíða bátnum í vatninu.

Tengt efni[breyta]