Dóms­mála- og mannréttindaráðuneyti Íslands

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Dóms­mála- og mannréttindaráðuneyti Íslands eða Dóms­mála- og mannréttindaráðuneyti var eitt af ráðuneytum Stjórnarráðs Íslands áður en það sameinaðist samgöngu- og sveitar­stjórnar­ráðuneyti til þess að mynda innanríkisráðuneyti. Æðsti yfirmaður dóms­mála- og mannréttindaráðuneytis var dóms­mála- og mannréttindaráðherra og æðsti embættismaður þess var ráðuneytisstjóri.

Fyrir sameiningu við samgöngu- og sveitar­stjórnar­ráðuneyti fór ráðuneytið með þau mál er vörðuðu[1]:


  • Lögsagnarumdæmi, dómaskipan, dómstóla, aðra en Félagsdóm, réttarfar og málflutningsmenn.
  • Meðferð ákæruvalds, er það ber undir dómsmálaráðherra að lögum, og eftirlit með framkvæmd ákæruvalds annars.
  • Fullnustu refsingar, fangelsi og fangavist, reynslulausn refsifanga, samfélagsþjónustu, náðun, sakaruppgjöf, uppreist æru og framsal sakamanna.
  • Lögreglu og löggæslu.
  • Gæslu landhelgi og fiskimiða, sjómælingar og sjókortagerð.
  • Eftirlit með innflutningi, framleiðslu, sölu og meðferð skotvopna, skotfæra og sprengja.
  • Framkvæmd áfengislöggjafar, sem eigi ber undir annað ráðuneyti.
  • Skipströnd og vogrek.
  • Útlendinga, að frátöldum atvinnuréttindum.
  • Vegabréf, önnur en diplómatísk vegabréf.
  • Sifjarétt, erfðarétt, persónurétt og yfirfjárráð.
  • Eignarrétt og afnotarétt fasteigna og framkvæmd eignarnáms, sem eigi ber undir annað ráðuneyti.
  • Ríkisborgararétt.


Sjá einnig[breyta]

Tilvísanir[breyta]

  1. „Reglugerð um Stjórnarráð Íslands“, skoðað þann 21. febrúar 2010.