Bárðar saga Snæfellsáss
Bárðar saga Snæfellsáss er Íslendingasaga sem er rituð í ýkjustíl. Hún segir frá Bárði Dumbssyni af ætt bergbúa. Bárður flýr Noreg og sest að sunnan undir Snæfellsjökli í óbyggðum og með tröllum á Íslandi og í Noregi. Í enda sögunnar gengur hann í jökulinn og gerist landvættur.
Bárðar saga Snæfellsáss er landvætta- og tröllasaga sem gerist á landnámsöld. Hún er líklega rituð á fyrra hluta 14. aldar eftir Landnámu, örnefnum og þjóðsögnum. Rúmlega eitt blað úr sögunni er varðveitt í Vatnshyrnu, en að öðru leyti er sá texti til í eftirritum hennar. Seinni hluti sögunnar (11-22 kafli) hefur stundum verið nefndur Gests saga Bárðarsonar, enda telja sumir þann hluta saminn síðar og af öðrum höfundi.
Persónur [breyta]
- Bárður Dumbsson er bergbúaættar. Hann er sonur Dumbs konungs og Mjallar af Kvenlandi. Hann var strax í æsku sterkur og stór. Hann var svo glæsilegur að margir höfðu ekki fegri mann séð. Hann var afar lík móður sinni, mjallhvítur. 13 ára giftist hann Flaumgerði dóttur Dofra. Þær áttu 3 dætur saman. Síðan deyr Flaumgerður og líður Bárði mjög illa yfir því. Svo giftist hann Herþrúði og eignast þau 6 dætur saman.
- Dumbur konugur
- Mjöll af Kvenlandi
- Flaumgerður giftist Bárði þegar hann var 13 ára, og eignast með henni 3 börn. Síðan deyr hún.
- Herþrúður giftist Bárði eftir að Flaumgerður dó, og eignuðust þau 6 dætur saman.
Tenglar [breyta]
Kennsluefni um Bárðar sögu Snæfellsáss Kennsluvefir Hörpu Hreinsdóttur, 2010.
Þessi bókmenntagrein sem tengist Íslandi er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.
