Akureyrarveikin

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Akureyrarveikin (fræðiheiti Akureyri disease eða morbus Akureyriensis) er smitsjúkdómur í flokki ME sjúkdóma (myalgic encephalomyelitis) eða síþreytufárs en það eru sjúkdómar sem lýsa sér með verkjum í vöðvum eða beinverkjum samfara hita og einkennum frá heila og/eða mænu.

Fyrsta tilfelli Akureyrarveikinnar var greint árið 1948 en þá gekk yfir faraldur á Akureyri og veiktust 465 manns eða 7 % af íbúum Akureyrar. Veikin breiddist út og stök tilvik af Akureyrarveiki komu upp um allt land. Faraldrar gengu á Þórshöfn og á Patreksfirði árin 1953 og 1955. Engin tilvik hafa verið greind frá árinu 1955.

Akureyrarveikin lýsti sér með sótthita,bein- og liðverkjum og vöðvasærindum en einnig særindum í hálsi og óþægindum í meltingarvegi, höfuðverk og stífleika á hálslið, streitu og kvíða og máttleysi og dofa í hluta líkamans.

Aðeins 15 % þeirra sem veiktust náðu fullum bata. Flestir náðu allgóðum bata en um 25% þeirra sem veiktust jöfnuðu sig aldrei og hafa alla ævi verið þreyttir bæði andlega og líkamlega og nánast allir fengið vefjagigt sem svo hefur aukið á þreytuna. Afbrigði af Parkinson sjúkdómi er algengara meðal þeirra sem veiktust af Akureyrarveikinni en ætla mætti og er það talið vera afleiðing heilabólgu sem var hluti veikinnar.

Fleiri konur en karlar veiktust og var hlutfallslega mest ungt fólk, á aldrinum 15 til 19 ára. Sjaldgæft var að börn veiktust.

Heimildir[breyta]