Aðalsögn
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Aðalsögn er hugtak í málfræði sem lýsir tegund af sagnorðum. Ef aðeins er ein sögn í setningu þá er sú sögn kölluð aðalsögn. Hinsvegar þegar tvær sagnir standa saman og mynd merkingarlega heild er ein sögnin kölluð aðalsögn en hin kölluð hjálparsögn.
Aðalsögn getur staðið ein án hjálparsagnar; ólíkt hjálparsögnum sem geta ekki staðið einar án aðalsagnar.