Öræfajökull
Hnit: 64°00′52″N 16°40′30″W / 64.01444°N 16.67500°W
Öræfajökull er eldkeila á Suðausturlandi (Austur-Skaftafellssýslu).[1] Yfir fjallinu er jökulhetta þ.e. Öræfajökullinn sjálfur, sem er jafnframt syðsti hluti Vatnajökuls. Hann fyllir stóra öskju efst á fjallinu. Margir skriðjöklar skríða út frá jökulhettunni niður fjallshlíðarnar og um dali við fjallsræturnar. Meðal þeirra eru Svínafellsjökull, Virkisjökull, Kotárjökull, Kvíárjökull og Hrútárjökull. Á norðurhlið fjallsins er Hvannadalshnúkur, hæsti tindur Íslands, 2.110 m. Öræfajökull (jökullinn sjálfur) er allur innan Vatnajökulsþjóðgarðs og fjallið að miklu leyti líka.
Öræfajökull er megineldstöð og hefur gosið tvisvar á sögulegum tíma; fyrst 1362 þegar Litlahérað lagðist í eyði, og síðan minna gosi 1727. Mikið tjón varð í báðum gosunum og þeim fylgdi öskufall og jökulhlaup.
Tilvísanir [breyta]
- ↑ Þorleifur Einarsson: Myndun og mótun lands. Mál og Menning, 1994.
Tenglar [breyta]
Drangajökull · Eiríksjökull · Eyjafjallajökull · Gljúfurárjökull · Hofsjökull · Langjökull · Mýrdalsjökull · Snæfellsjökull · Tindfjallajökull · Torfajökull · Tungnafellsjökull · Tungnahryggsjökull · Vatnajökull · Þórisjökull · Þrándarjökull · Öræfajökull