Íslenskur landbúnaður
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Íslenskur landbúnaður er sú grein atvinnulífsins sem snýst um að yrkja landið og rækta dýr og/eða jurtir til manneldis eða annarra nytja. Bændasamtök Íslands halda saman ólíkum greinum samtakanna og öllum búnaðarsamtökum í landinu.
Landbúnaður hefur verið stór hluti af lifibrauði Íslendinga allt frá landnámi og byggðist landið að mestu leyti upp þar sem góð ræktunar- og búskaparskilyrði voru til staðar. Suðurlandsundirlendið, Borgarfjarðarhérað, Fljótsdalshérað, Eyjafjörður, Skagafjörður og Húnavatnssýslur hafa því lengst af verið þéttbýlustu svæði landsins, eða allt þar til fólksflutningarnir til höfuðborgarinnar breyttu því.
Búgreinasamtök í Bændasamtökum Íslands [breyta]
- Landssamband kúabænda
- Landssamtök sauðfjárbænda
- Félag hrossabænda
- Svínaræktarfélag Íslands
- Félag kjúklingabænda
- Félag eggjaframleiðanda
- Samband íslenskra loðdýrabænda
- Samband garðyrkjubænda
- Æðarræktarfélag Íslands
- Landssamband kartöflubænda
- Félag ferðaþjónustubænda
- Landssamtök skógareigenda
- Landssamtök vistforeldra í sveitum
- Önnur félög:
- Búkolla - Félag áhugamanna um íslensku kúna.
- Félag gulrófnabænda
- Forystufjárræktarfélag Íslands
- Geitfjárræktarfélag Íslands
- Landssamband kanínubænda
- Landssamband fóðurbænda
- Landssamtök raforkubænda
- Landssamband kornbænda
- Samtök eigenda sjávarjarða
- Samtök selabænda
- Smalahundaræktarfélag Íslands
- VOR-verndun og ræktun - félag framleiðenda í lífrænum búskap
- Kvenfélagasamband Íslands
