Ávarpsfall

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Föll í málfræði
Íslensk föll
Nefnifall
Þolfall
Þágufall
Eignarfall
Ávarpsfall
Föll í öðrum tungumálum

Áhrifsfall
Ávarpsfall
Deildarfall
Eignarfall
Eignartilvísunarfall
Fjarverufall
Forsetningarfall
Íferðarfall
Íverufall
Nefnifall
Nærverufall
Samanburðarfall
Samvistarfall
Staðarfall
Sviptifall
Tilgangsfall
Tækisfall
Úrferðarfall
Verufall
Virðingarfall
Þágufall
Þolfall
Þollsfallsleysingisfall

Ávarpsfall er fall í málfræði sem tekur gildi þegar orðið er sagt í beinni ræðu, það er að segja þegar viðkomandi er ávarpaður.

Ávarpsfall í íslensku[breyta]

Föll í íslensku
Nefnifall
Þolfall
Þágufall
Eignarfall

Íslenska hefur tæknilega ekki ávarpsfall, þótt nokkur orð hafi falli undir þetta eins og orðið Jesús, sem einusinni beygðist eins og samheitið Iesus beygist í Latínu- og var ávarpsfall orðsins Jesús; „Jesú“.[1]

Dæmi:

  • Drottinn minn og frelsari, Jesú, frelsaðu mig!
  • Jesú, komdu hingað.

Ávarpsfall í latínu[breyta]

Föll í latínu
Nefnifall
Ávarpsfall
Þolfall
Eignarfall
Þágufall
Sviftifall
Staðarfall

Ávarpsfall er nokkuð algengt í latínu.

Dæmi:

  • Et tu, Brute.
    Þú líka, Brutus.
  • Volo te occidere, Marce.
    Ég vil drepa þig, Marcus.

Heimildir[breyta]

  1. „Beyging orðsins „Jesús““, á Beygingarlýsingu íslensks nútímamáls
Einkennismerki Wikiorðabókar
Wikiorðabókin er með skilgreiningu á orðinu
  Þessi málfræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.