Ávarpsfall

Föll í málfræði
Íslensk föll
Nefnifall Þolfall Þágufall Eignarfall Ávarpsfall
Föll í öðrum tungumálum
Áhrifsfall Ávarpsfall Deildarfall Eignarfall Eignartilvísunarfall Fjarverufall Forsetningarfall Íferðarfall Íverufall Nefnifall Nærverufall Samanburðarfall Samvistarfall Staðarfall Sviptifall Tilgangsfall Tækisfall Úrferðarfall Verufall Virðingarfall Þágufall Þolfall Þollsfallsleysingisfall

Ávarpsfall er fall í málfræði sem tekur gildi þegar orðið er sagt í beinni ræðu, það er að segja þegar viðkomandi er ávarpaður.

Ávarpsfall í íslensku

Föll í íslensku

Nefnifall Þolfall Þágufall Eignarfall

Íslenska hefur tæknilega ekki ávarpsfall, þótt nokkur orð hafi falli undir þetta eins og orðið Jesús, sem einusinni beygðist eins og samheitið Iesus beygist í Latínu- og var ávarpsfall orðsins Jesús; „Jesú“.

Dæmi:

• Drottinn minn og frelsari, Jesú, frelsaðu mig!
• Jesú, komdu hingað.

Ávarpsfall í latínu

Föll í latínu

Nefnifall Ávarpsfall Þolfall Eignarfall Þágufall Sviftifall Staðarfall

Ávarpsfall er nokkuð algengt í latínu.

Dæmi:

• Et tu, Brute.

  Þú líka, Brutus.

• Volo te occidere, Marce.

  Ég vil drepa þig, Marcus.

Heimildir

  Þessi málfræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.